ความทรงจำ

จัดห้อง และทิ้งอะไรหลายๆอย่าง หลายๆอย่างที่ไม่จำเป็นกับชีวิต
ส่วนใหญ่เป็นหนังสือ ที่พับไว้ หน้าเหล่านั้นมีข้อความที่เป็นแรงบันดาลใจ
ตอนนี้มาอ่านข้อความพวกนี้ก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรแล้ว
แรงบันดาลใจในหนังสือมันไม่ใช่สิ่งใหม่มันอยู่มาเป็นพันปีแล้ว และมันก็จะอยู่ต่อไป
แต่อันที่มาจากตัวเรา มันต้องสร้าง และมันจะอยู่กับเรา ไปจนวันตาย
หรือไปจนสิ้นจักรวาลถ้าเราแบ่งปันมันให้คนอื่น
ไม่ต้องใช้หนังสือพวกนี้แล้ว เพราะข้อความหลายๆอย่าง มันอยู่ในตัวเราแล้ว เราเป็นแรงบันดาลใจให้ตัวเองได้แล้ว

ค้นไปเจอสมุดเล่มหนึ่ง ที่คนเขียนยืนยันว่าเป็นหนังสือ
ดีใจที่ในตอนนั้นไม่ได้คิดว่ามันไม่จำเป็น เพราะตอนที่คิดว่าไม่จำเป็นก็ทิ้งทุกอย่างจริงๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งความทรงจำ

หนังสือเล่มนี้รอดมาได้ แต่เจ้าของหนังสือไม่รอด ลืมเค้าไปแล้ว
ดีใจที่เจอหนังสือเล่มนี้ ถ้าไม่เจอก็ไม่มีทางจะจำได้เลยว่าตอนม.ปลาย เป็นยังไง ทำอะไร ใช้ความทรงจำร่วมกับใครไว้บ้าง

หนังสือเล่มนี้ทำให้รู้ว่าตัวเองเคยเป็นคนใจร้าย ไม่สิจริงๆรู้อยู่แล้ว แค่ไม่สนใจ

ไม่มีทางเลยที่เราจะรู้จักใครโดยที่ไม่ได้เป็นส่วนนึงของชีวิตเค้า เพราะความทรงจำของมนุษย์มันดีเกินไป

ใจร้ายจัง

เย็นชาจังเลย

คนใจร้ายต้องโดนตีตูด

ใช่ชั้นไม่ได้คิดถึงเธอเลย ชั้นลืมเธอไปแล้ว ขอโทษนะ

แล้วก็ขอบใจที่ทำหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา มันเป็นสิ่งดีๆติดอันดับท็อปชาร์ตของสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นในหลายปีที่ผ่านมา และมันจะไม่สูญเปล่า

จริงๆตอนนี้ไม่ได้อยากเป็นผู้กำกับขนาดนั้นแล้ว แต่ว่าทำไงได้ ไปสัญญาไว้แล้วนี่นะ ก็ต้องรับผิดชอบสิ เพราะงั้น ก็รอหน่อยละกัน

หยอดกระปุกแล้วรอดูหนังได้เลย มันจะต้องสนุกมากหรือไม่ก็ทำให้ร้องไห้ได้ทีเดียวละ

ตอนนี้ถ้าคุยกันจะเป็นยังไงบ้างนะ

นั่นสิ

แล้วเจอกันนะ

ชั้นจำเธอได้แล้ว และจะไม่ทิ้งเธอไปอีก

ชั้นไม่ใช้่คนใจร้ายแบบนั้นอีกแล้ว

 

Advertisements

สิ่งของ

ของบางอย่างทำให้นึกถึงคนบางคน

ของบางชิ้นเคยทำให้เรายิ้ม แต่เมื่อวันเวลาผ่าน ของชิ้นเดียวกันอาจทำให้เราร้องไห้เสียน้ำตา

ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันเรียกว่าอะไร บ๊วยแผ่นหรอ ไม่เคยชอบเลย ไม่เคยซื้อกินเอง เคยแต่ขอเพื่อนกิน กินแล้วก็หยุดไม่ได้ แต่ไม่ซื้อกินเอง

เมื่อวานซื้อมันกินเองเป็นครั้งแรก เห็นแล้วนึกถึงคนๆนึง จนต้องหยิบขึ้นมา

ก็อร่อยดีเหมือนกัน

มองไปรอบๆ เห็นของในห้อง แล้วก็คิดขึ้นได้ว่า ไม่มีชิ้นไหนเลยที่ไม่ทำให้คิดถึงใคร

แม้แต่ไม้ถูพื้นที่ไม่เคยใช้เลยก็ทำให้นึกถึงการทำเวรตอนประถม

นึกถึงเพื่อนสาวคนนึงที่ถูพื้นไม่เป็น

เพื่อนคนนั้นน่ารัก ทำโรงงานน้ำปลา

ไม่รู้ไปไหนแล้ว ทำหายไปแล้ว