ความทรงจำ

จัดห้อง และทิ้งอะไรหลายๆอย่าง หลายๆอย่างที่ไม่จำเป็นกับชีวิต
ส่วนใหญ่เป็นหนังสือ ที่พับไว้ หน้าเหล่านั้นมีข้อความที่เป็นแรงบันดาลใจ
ตอนนี้มาอ่านข้อความพวกนี้ก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรแล้ว
แรงบันดาลใจในหนังสือมันไม่ใช่สิ่งใหม่มันอยู่มาเป็นพันปีแล้ว และมันก็จะอยู่ต่อไป
แต่อันที่มาจากตัวเรา มันต้องสร้าง และมันจะอยู่กับเรา ไปจนวันตาย
หรือไปจนสิ้นจักรวาลถ้าเราแบ่งปันมันให้คนอื่น
ไม่ต้องใช้หนังสือพวกนี้แล้ว เพราะข้อความหลายๆอย่าง มันอยู่ในตัวเราแล้ว เราเป็นแรงบันดาลใจให้ตัวเองได้แล้ว

ค้นไปเจอสมุดเล่มหนึ่ง ที่คนเขียนยืนยันว่าเป็นหนังสือ
ดีใจที่ในตอนนั้นไม่ได้คิดว่ามันไม่จำเป็น เพราะตอนที่คิดว่าไม่จำเป็นก็ทิ้งทุกอย่างจริงๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งความทรงจำ

หนังสือเล่มนี้รอดมาได้ แต่เจ้าของหนังสือไม่รอด ลืมเค้าไปแล้ว
ดีใจที่เจอหนังสือเล่มนี้ ถ้าไม่เจอก็ไม่มีทางจะจำได้เลยว่าตอนม.ปลาย เป็นยังไง ทำอะไร ใช้ความทรงจำร่วมกับใครไว้บ้าง

หนังสือเล่มนี้ทำให้รู้ว่าตัวเองเคยเป็นคนใจร้าย ไม่สิจริงๆรู้อยู่แล้ว แค่ไม่สนใจ

ไม่มีทางเลยที่เราจะรู้จักใครโดยที่ไม่ได้เป็นส่วนนึงของชีวิตเค้า เพราะความทรงจำของมนุษย์มันดีเกินไป

ใจร้ายจัง

เย็นชาจังเลย

คนใจร้ายต้องโดนตีตูด

ใช่ชั้นไม่ได้คิดถึงเธอเลย ชั้นลืมเธอไปแล้ว ขอโทษนะ

แล้วก็ขอบใจที่ทำหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา มันเป็นสิ่งดีๆติดอันดับท็อปชาร์ตของสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นในหลายปีที่ผ่านมา และมันจะไม่สูญเปล่า

จริงๆตอนนี้ไม่ได้อยากเป็นผู้กำกับขนาดนั้นแล้ว แต่ว่าทำไงได้ ไปสัญญาไว้แล้วนี่นะ ก็ต้องรับผิดชอบสิ เพราะงั้น ก็รอหน่อยละกัน

หยอดกระปุกแล้วรอดูหนังได้เลย มันจะต้องสนุกมากหรือไม่ก็ทำให้ร้องไห้ได้ทีเดียวละ

ตอนนี้ถ้าคุยกันจะเป็นยังไงบ้างนะ

นั่นสิ

แล้วเจอกันนะ

ชั้นจำเธอได้แล้ว และจะไม่ทิ้งเธอไปอีก

ชั้นไม่ใช้่คนใจร้ายแบบนั้นอีกแล้ว

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s