บราโว่

        วันนี้ไปชมคอนเสิร์ตที่เกอเธ่มา เป็นครั้งที่สองที่มาเกอเธ่ ครั้งแรกคือมาชมคอนเสิร์ต Final Fantasy ทั้งสองครั้งไม่ได้ภาษาเยอรมันกลับไปเลย ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเพราะนักดนตรีที่เล่นคือนักเรียน มันเป็นคอนเสิร์ตเครื่องสาย ช่วงแรกๆสนุกดี รู้สึกชอบไวโอลินที่เล่นเดี่ยวๆ คู่กับเปียโนมากกว่า ไวโอลินที่เล่นเป็นวง ซึ่งพาร์ทหลังๆเป็นแบบนั้น ตอนแรกคิดว่าจะกลับแล้ว เพราะบัตรราคา 100 บาท ได้ดูแค่นี้ก็ถือว่าคุ้มแล้ว แต่คงเป็นเพราะเสียตังมาดูด้วยก็เลยคิดว่าอยู่จนจบดีกว่า บางทีเพลงสุดท้ายอาจจะมีอะไรดีๆก็ได้ ซึ่งมันก็มีจริงๆ
    วงสุดท้าย เป็นนักดนตรีจากมหิดล วงนี้ทำให้เราโยกหัวและเคาะมือตาม เราสนุกกับวงนี้มาก รู้สึกได้เลยว่านักดนตรีมืออาชีพจริงๆ เค้ามีความสุขกับการเล่น แล้วก็มีอารมณ์ร่วมไปกับมันจริงๆ ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดไปคนเดียว เพราะหลังจากเพลงจบวงนี้ก็ได้รับเสียงปรบมือดังที่สุด และก็มีคนตะโกนว่าบราโว่ด้วย เรารู้สึกชื่นชมนักดนตรีมากจริงๆ เป็นครั้งแรกที่ชื่นชมคนที่อายุน้อยกว่า
    ช่วงกลางๆของคอนเสิร์ตมีวงนึงที่เหมือนจะมีอาจารย์อยู่ด้วย เพลงสุดท้ายที่เค้าเล่น เค้าเล่นเครื่องสายโดยที่ใช้มือดีด ซึ่งคนที่จะเล่นได้เราคิดว่าคงต้องเก่งมาก แต่เราไม่ได้สนุกไปกับเพลงเลย เรารู้สึกว่าเค้าพยายามโชว์ ท่าทางที่นักดนตรีส่งจังหวะให้กัน พอเห็นแล้วรู้สึกขึ้นมาทันทีเลยว่า นี่เหมือนในหนังเลย 
    ต่างกับวงสุดท้ายที่เราไม่รู้สึกถึงเทคนิคเลย มันเป็นความรู้สึกล้วนๆ มีความสุขและสนุกที่ได้ฟังดนตรี มันสัมผัสได้จริงๆว่าใครเล่นดนตรีหรือโชว์ดนตรี
   บราโว่ 
   ไม่ว่าต่อจากนี้ฉันจะทำอะไร ก็อยากจะทำให้ได้อย่างพวกนายบ้าง
     ขอบใจที่ทำให้ได้พบประสบการณ์ดีๆ
🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s