A Recipe for the Perfect Human

“มนุษย์เป็นสิ่งที่มีเสน่ห์”
ผมจำไม่ได้ว่าบทสนทนาระหว่างเราดำเนินมาถึงจุดนี้ได้ยังไง ผมเพิ่งจะเล่าให้ยอห์นฟังถึงสิ่งที่อยู่ในความคิดผมตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งผมก็จำไม่ได้อีกเช่นกันว่าความคิดนี้เริ่มมาอยู่ในหัวผมได้ยังไง
เรามักจะมองหาความสมบูรณ์แบบให้กับชีวิต เราเลือกหนังสือที่ยับเยินน้อยที่สุดในร้าน เราคืนของให้ร้านเมื่อพบว่าสินค้ามีตำหนิ เรามองหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิต
มนุษย์ผู้ชายอย่างพวกเราโตขึ้นมาด้วยความเชื่อว่าพวกเราจะต้องดูดีและเท่ตลอดเวลา เมื่อเราโตขึ้น เราเอาโดราเอมอน เราเอาเซเลอร์มูนออกจากชีวิต เราเอาเหล้า เอาบุหรี่เข้ามาในชีวิต เราเริ่มตอบคำถามด้วยความคูลมากกว่าความจริง เราพยายามปกปิดจุดอ่อนของเราด้วยอะไรก็ตามที่เรามองว่าสมบูรณ์แบบ
เมื่อโตขึ้นผมพบว่าไม่ใช่แค่เรามนุษย์ผู้ชายที่เป็นเช่นนั้น ผู้หญิงก็มีความคูลในแบบผู้หญิง โลกเราเต็มไปด้วยคนคูลๆ
ผมเล่าให้ยอห์นฟังถึงบทสนทนาระหว่างผมกับมนุษย์คนหนึ่ง คนที่ทำให้ผมพบว่ามีมนุษย์ที่กินกล้วยแล้วคันคิ้ว ผมเล่าให้ยอห์นฟังว่านั่นเป็นจุดที่ทำให้ผมยิ้ม ผมพบว่าท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบ จุดอ่อนหรือตำหนิเล็กน้อยกลับทำให้มนุษย์มีเสน่ห์ โดยเฉพาะเมื่อเรากล้าพูดถึงมันอย่างไม่อายใคร นั่นเป็นสิ่งที่เซ็กซี่และเท่มากๆ
ผมแยกทางกับยอห์นหลังจากนั้นและได้เพื่อนร่วมทางคนใหม่คืออารีย์
อารีย์เป็นลูกหาบและต้องทำหน้าที่แบกกระเป๋าให้ผมไปอีกแปดวัน อารีย์พูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย ผมพบกับอารีย์ครั้งแรกที่โรงแรมด้วยความไม่ประทับใจนัก คุณอารีย์แต่งกายด้วยเสื้อผ้าคล้ำๆ คุณอารีย์มีกลิ่นตัวแบบแขกที่ชัดเจนที่สุดตั้งแต่ผมมาถึงเนปาล(และจนกระทั้งผมกลับ) คุณอารีย์ไม่ได้สบตากับผมเมื่อครั้งแรกที่เราเจอกัน คุณอารีย์ก้มหน้า ทักทายผมแบบคนไม่มั่นใจ คุณสามารถรู้ได้เพียงแค่มองว่าคุณอารีย์เป็นคนจน
หลายวันหลังจากนั้น คุณอารีย์กลายเป็นมนุษย์ที่มีเสน่ห์ที่สุดคนหนึ่งที่ผมเคยรู้จัก
เราไม่ได้คุยกันมากนักเนื่องด้วยข้อจำกัดด้านภาษา
คุณอารีย์ดูแลผมอย่างดี คอยหาผ้าห่มให้ คอยจัดการเรื่องอาหารการกิน ผมมักจะได้กินอาหารเป็นคนแรกๆในโรงแรมเสมอ เพราะคุณอารีย์จะมาจดรายการอาหารแล้วเอาไปให้ที่โรงแรมก่อน ซึ่งจริงๆไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ คุณอารีย์เป็นลูกหาบไม่ใช่ไกด์ คุณอารีย์เป็นลูกหาบที่ดีที่สุดคนหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่คุณอารีย์ก็ไม่ได้ต่างจากแขกที่ยากจนคนอื่นๆที่ผมเคยเจอ คุณอารีย์พยายามหาโอกาสทำเงินจากผมเมื่อมีโอกาส คุณอารีย์พาผมไปซื้อของในร้านที่รู้จักกันซึ่งขายของแพงมากๆ คุณอารีย์หาห้องพักที่มีสองเตียงให้ผมเสมอถึงแม้ว่าผมจะมาคนเดียว คุณอารีย์มักจะบอกราคาห้องพักกับผมในราคาที่แพงกว่าปกตินิดหนึ่งเสมอโดยที่คุณอารีย์คงไม่ทันได้นึกว่าราคาห้องพักจริงๆมันอยู่ในเมนูอาหารของโรงแรมด้วย แต่คุณอารีย์ก็ยังเป็นแขกที่อ่อนหัด
ผมพบความอ่อนหัดของคุณอารีย์เมื่อผมพบว่าเงินของผมอาจไม่พอไปจนจบทริป ผมจึงไม่อาจปล่อยให้คุณอารีย์คิดค่าห้องเองตามใจชอบได้อีกแล้ว ผมเริ่มคิดแผนการต่างๆนาๆในการต่อรองราคา คิดว่าจะให้ดูราคาห้องที่แท้จริงในเมนูอาหาร คิดว่าถ้าคุณอารีย์หาอะไรมาอ้าง ถ้าสุดท้ายผมต่อรองกับคุณอารีย์ไม่ได้จริงๆ ผมก็ไม่มีปัญหาเลยที่จะต้องไปอยู่ในห้องที่แย่ที่สุดของโรงแรมในราคาที่ควรจะได้ห้องดีๆ เป้าหมายของผมคือแค่ต้องการลดรายจ่ายให้มีพอไปจนถึงจบทริป และผมเป็นมนุษย์ที่อ่อนหัดนักกับการต่อรองอะไรก็ตาม และการต่อรองราคาก็เริ่มขึ้น
“ฮาว มัช”
“ทรี ฮันเดรด”
“ทู ฮันเดรด”
“บัทดิสรูม เกรทวิว”
“ทู ฮันเดรด ไอ ดอนท์ แฮฟ มัช มันนี่”
“อาาาา โอเค”
และการต่อรองราคาก็จบลง คุณอารีย์อ่อนหัดกว่าผมอีก และเป็นเช่นนั้นเสมอในอีกหลายๆวัน คุณอารีย์เป็นคนอารีย์และเป็นเช่นนั้นเสมอถึงแม้คุณอารีย์จะอยากได้เงินจากผมแต่คุณอารีย์ก็จะแพ้ความใจอ่อนของตัวเองเสมอ ผมพบว่าเงินของผมเหลือมากกว่าที่คิด ผมเลยเลิกต่อรองราคากับคุณอารีย์และหลังจากนั้นมันเป็นความสุขของผมที่จะลุ้นว่าราคาห้องพักที่คุณอารีย์บอกผมนั้นตรงกับในเมนูอาหารหรือเปล่า
ผมยังจำได้เมื่อหลายปีก่อนตอนที่ผมยังเป็นเด็ก คนงานในบ้านผมรับโทรศัพท์ด้วยการเอาด้านที่ฟังไปไว้ตรงปากและเอาด้านที่ใช้พูดไว้ตรงหู ผมรู้สึกตลกและมองเธอด้วยสายตาดูถูก
ผมยื่นโทรศัพท์ให้คุณอารีย์เพื่อให้ถ่ายคลิปวิดีโอให้ ผมต้องเจรจากับคุณอารีย์อยู่นานคุณอารีย์ถึงจะเข้าใจว่าผมต้องการให้ถ่ายวิดีโอไม่ใช่รูป และคุณอารีย์ก็ถ่ายวิดีโอเซลฟี่ตัวเอง ซึ่งนั่นกลายเป็นคลิปวิดีโอที่ผมชอบที่สุดในทริป ผมรู้สึกตลกและมองคุณอารีย์ด้วยสายตามีความสุข
ถ้าโลกเรามีมาตรวัดความคูล คุณอารีย์จะได้ 0 เป็นจุดต่ำสุดของความคูล
ถ้าโลกเรามีมาตรวัดความมีเสน่ห์ คุณอารีย์จะได้ 99 เป็นจุดเกือบสูงสุดของความมีเสน่ห์
ผมมองย้อนกลับไปยังมนุษย์ที่ผมได้รู้จัก มนุษย์ที่กลัวมะพร้าว มนุษย์ที่กลัวหนังไก่ มนุษย์ที่หูแดงเวลาอาย เวลาผมนึกถึงมนุษย์พวกนี้ผมจะยิ้มเสมอ
ถ้าจะมีสูตรสำเร็จของความสมบูรณ์แบบในมนุษย์ ส่วนผสมที่ขาดไม่ได้เลยอาจเป็นความไม่สมบูรณ์แบบ
ณ ตอนนี้ คิดแบบนี้
Image

 

Advertisements